Yazı tepe köyü her köyde olduğu gibi çiftçilikle geçimini sağlamaktadır daha çok sulak arazi olmadığından tahıl ürünleri yetişmektedir.Bunun yanında hayvancılıkla geçinen ailelerde vardır.  Köyün tarihten buyana ekonomisinin ağırlık kısmı tarıma dayalıdır, genel olarak buğday, arpa, nohut, haşhaş ve pancar gibi belli başlı ürünler yetiştirilmektedir.

 Bunun yanında bir zamanlar dokuma tezgahı olanlar, ( Kadı Halil Akkuşun Babası) ( Valioğlu Karısı Çakır Ayşe) dokumacılık işleri yapmışlardır.

 Haşhaş yağı çıkarma işlemi yapan ve yağ döveni denilen makinelerle  haşhaş yağı çıkaran (Eci Dayı Mustafa Efe) ( Soğan Dayı Soğan Ahmet) (Çakır Ayşe Hala) gibi bu işle meşgul olan ve civar köylerinde yağ ihtiyacını karşılayanlar olmaktaydı, daha sonraları teknolojiye yenik düşen bu insanlar bu işleri diğerleri gibi bırakmak zorunda kaldılar.

 Köyümüzde bir zamanlar değirmencilikte yer almaktaydı, Hastaoğullarının su değirmenleri vardı ve uzun yıllar kendi köyümüzün dışında çevre köylerde hizmet etmiştir. Molla Ahmetin Osman Amcalarında değirmenleri uzun zaman hizmet etmiş daha sonraları köyümüzün su sıkıntısından dolayı yıkılmış ve harap olmuştur.

Köyümüze elektriğin gelmesiyle birlikte değirmen işine başlayan Kazım Topbaş  (Kütüğün kazım) birkaç sene bu işi yaptıysa da devam edememiş ve kapatmak zorunda kalmıştır.

 Köyümüzün uzun zaman bulgur kırma ve yem ihtiyaçlarını karşılayan birisi rahmetli Dedenin Ömer amcaydı, pancar motoruna bağladığı kırma makinesi ile senelerce bulgur ve yem yarma işlemlerini karşıladı köyümüzün.

Rahmetli Demenyolu Dayının pekmez ocağı unutulmaz tabi, uzun zaman köyümüzün pancarlarından pekmez çıkarmak için kullanılan pekmez ocağı köylümüze hizmet etmiştir.

 Köyümüzde bir zamanlar gülcülük ve gülyağı işletmeciliği ile uğraşanlar oldu, Molla Ahmetin Osman Amca, bu iş yapmakta uzun zaman direndiyse de amatörce çalışması işin sonunu getirdi.

 Bir zamanlar köyümüzde Halk eğitim kursları açılarak, Halıcılık, Mobilyacılık ve Demircilik dallarında eğitim verilmiştir bu kurslardan mezun olan bir çok köylümüz bu sanatlarını başka yerlerde devam etmektedir.

Bir zamanlar köyümüzde halı ve kilim dokumacılığı yapılır ve bir çok köylü geçimini bu yolla kazanırdı, daha sonraları el dokuması zahmetli ve pahalı olduğundan bu işte diğerleri gibi son buldu.

Köylümüz 1975 yıllarından sonra köyden göç etmeye başladı Demirci oğlu Hacı İbrahim Dayının başlattığı göç daha sonra tüm köylüye sirayet etti ve bir çok köylü İstanbul un bir çok yerinde yerleşti ve hayatını buralarda kazanmaya başladı. Özellikle Kağıthane ilçesinde toplanan köylülerimize bir birilerine destek olarak iş bulma ve yardım konularında dayanışma içindedirler.